نتیجه محبت اهل بیت (ع) به بندگان

 به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، اهمیت حدیث در میان مسلمانان از آن رو است که از منابع اصلی استنباط احکام در فقه و عقاید در علم کلام محسوب می‌شود. همچنین احادیث از منابع اولیه پژوهش‌های تاریخی است.

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «حُبّى و حُبُّ اَهْلِ بَیْتى نافِعٌ فى سَبْعَةِ مَواطِنَ اَهْوالُهُنَّ عَظیمَةٌ:
عِنْدَ الوَفاةِ
و فِى الْقَبْرِ
وَ عِنْدَالنُّشُورِ
وَ عِنْدَالِکتابِ
وَ عِنْدَ الحِسابِ
وَ عِنْدَ المیزانِ
وَ عِنْدَ الصِّراطِ.» «محبّت من و محبّت اهل بیت من در هفت جا که هراس آن‌ها بسیار بزرگ است، سودمند است:
۱ هنگام مرگ،
۲ در قبر،
۳ هنگام برانگیخته شدن،
۴ هنگام دریافت نامه اعمال،
۵ هنگام حسابرسى،
۶ هنگام سنجش اعمال،
۷ هنگام عبور از صراط.»

منبع: امالى صدوق